Istotnym aktem prawnym dla wyrobów wykonanych przez przetwórców tworzyw sztucznych jest dyrektywa 92/59/EWG o ogólnym bezpieczeństwie produktu. Jej celem jest zapewnienie, że produkty znajdujące się na wspólnym rynku UE są bezpieczne. Dyrektywa nakłada szereg obowiązków na producentów i sprzedawców towarów, jak również na państwa członkowskie.
Zgodnie z postanowieniami dyrektywy, producenci (również przedstawiciele handlowi i importerzy) zobowiązani są do umieszczania na rynku wspólnotowym wyłącznie produktów bezpiecznych. Produkt powinien spełniać wymagania wynikające z odpowiednich przepisów prawa wspólnotowego, a w ich braku z właściwych przepisów państwa członkowskiego, na którego rynek jest wprowadzany.
Dyrektywa 92/59/EWG mianem produktu bezpiecznego określa taki produkt, który w normalnych lub przewidywalnych rozsądnie warunkach nie powoduje ryzyka dla konsumenta. Ponadto będzie nim także produkt, który powoduje ryzyko minimalne, możliwe jednakże do zaakceptowania ze względu na wysoki stopień ochrony bezpieczeństwa i zdrowia użytkowników. Przy dokonywaniu oceny bezpieczeństwa produktu należy brać pod uwagę takie elementy, jak m.in. skład produktu, opakowanie, instrukcję obsługi, potencjalne oddziaływanie na inne produkty w przypadku użycia z nimi, osobę ewentualnego odbiorcy produktu. Zakresem dyrektywy objęte są zarówno produkty nowe, jak i produkty używane. Odzwierciedleniem dyrektywy 92/59/EWG w prawie polskim jest ustawa o ogólnym bezpieczeństwie produktów (Dz. U. z 2000 r. Nr 15 poz.179).
Niezwykle istotnym zagadnieniem są uregulowania dotyczące kontaktu produktów wykonanych z tworzyw sztucznych ze żywnością. W UE zagadnienie to jest regulowane przez dyrektywę 89/109/EWG w sprawie materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu ze środkami spożywczymi, a także przez dyrektywę 2002/72/WE w sprawie materiałów i wyrobów z tworzyw sztucznych przeznaczonych do kontaktu ze środkami spożywczymi.
Dyrektywa 89/109/EWG ma zastosowanie do materiałów i wyrobów, które w ich końcowej formie przeznaczone są do kontaktu z żywnością lub wchodzą z nią w kontakt. Ma również zastosowanie dla wyrobów, które wchodzą w kontakt z wodą przeznaczoną do spożycia przez ludzi. Podstawowa zasada zawarta w dyrektywie 89/109/EWG to konieczność wytwarzania wyrobów i materiałów tak, aby w normalnych lub przewidywalnych warunkach użytkowania ich składniki nie przenikały do żywności w ilościach, które mogłyby zagrażać zdrowiu ludzkiemu i powodować zbyt duże zmiany w składzie środka spożywczego lub pogorszenie jego cech.
Tworzywa sztuczne zostały potraktowane jako substancje wymagające szczególnej regulacji w zakresie ich samodzielnego lub połączonego z innymi materiałami użycia do produkcji materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością. Regulację szczegółową wprowadza dyrektywa 2002/72/WE. Postanowienia dyrektywy 2002/72/WE dotyczą przede wszystkim materiałów i wyrobów, które wykonane są z tworzywa sztucznego (pojedynczego lub kilku jego warstw) i migracji ich składników do środków spożywczych. Zgodnie z jej postanowieniami migracja składników tworzyw sztucznych nie może zasadniczo przekraczać 10 miligramów na decymetr kwadratowy powierzchni (mg/dm2). Jednak limit ten został podwyższony do 60 miligramów na kilogram środków spożywczych (mg/kg) dla:
- pojemników lub innych wyrobów, które mogą być napełniane, o pojemności nie mniejszej niż 500 ml i nie większej niż 10 l,
- wyrobów, które mogą być napełniane i dla których nie jest możliwe oszacowanie powierzchni mającej kontakt z żywnością,
- pokrywek, uszczelek, zatyczek lub podobnych wyrobów do zamykania.
Dyrektywa 2002/72/WE zawiera ponadto załączniki, które zawierają m.in. listę tworzyw sztucznych możliwych do wykorzystania w kontakcie z żywnością, listę (otwartą) dodatków, które mogą być stosowane w produkcji wyrobów i materiałów oraz wykaz limitów migracji dla poszczególnych rodzajów tworzyw sztucznych.
Postanowienia dyrektyw 89/109/EWG i 2002/72/WE zostały przeniesione do polskiego prawa w ustawie o materiałach i wyrobach przeznaczonych do kontaktu z żywnością (Dz. U. z 2001 r. Nr 128 poz. 1408) oraz rozporządzeniu Ministra Zdrowia w sprawie wykazu substancji, których stosowanie jest dozwolone w procesie wytwarzania lub przetwarzania materiałów i wyrobów z tworzyw sztucznych, a także sposobu sprawdzania zgodności tych materiałów i wyrobów z ustalonymi limitami (Dz. U. z 2003 r. Nr 158 poz. 1535).
Komentarze
Brak komentarzy.
Dodaj komentarz
Zaloguj się, żeby móc dodawać komentarze.
Oceny
Dodawanie ocen dostępne tylko dla zalogowanych Użytkowników.
Proszę się zalogować lub zarejestrować, żeby móc dodawać oceny.
Statystyka serwisu